Eyüp Gençer

eyupgencer@kocaeligunes.com

Yazarın tüm yazıları

17 Ağustos’un Gölgesinde Bir ‘Deprem Dede’ Anısı

Gazetecilik, hayatın akışını çoğu zaman bir adım önceden izleme mesleğidir; ancak bazen o akış, insanın karşısına unutulmaz ve sarsıcı tesadüfler çıkarır.

16 Ağustos 1999, Büyük Kocaeli Gazetesi'nde yöneticiyim. Bütün ekibin katılacağı keyifli bir eğlence organize edilmiş. Ne var ki gazetemiz Bursa’da basılıyor. Sürücünün yanında, ilk prova baskısına "okey" verecek bir sorumlunun gitmesi gerekiyor. Yazı işlerine şöyle bir baktım; kimsenin neşesini bozmaya kıyamadım ve o görevi kendim üstlendim.

Bursa’da baskı tamamlandı. Dönüş yolunda Yalova, Karamürsel ve Gölcük hattından geçerek İzmit’e geldim. Gece saat 00.01 ile 03.02 arasında bayilere paketleri dağıtırken o sessiz kasabaları, o sakin sokakları son kez gördüm. Eve girdim, üzerinden bir dakika bile geçmeden o bitmek bilmeyen 45 saniye başladı.

Sarsıntı anında aklıma hemen 9 yıl önce, Günaydın Gazetesi’nde çalışırken yaptığım bir söyleşi geldi.

Yıl 1989 sonu 1990 başları… Dönemin İzmit Ticaret Odası Başkanı merhum Yüksel Başer aramış, odada önemli bir konferans olduğunu söylemişti. Gittim. Bir profesör, jeoloji 4. sınıf öğrencilerine ders anlatıyordu. Dinledim ama tek bir kelime bile anlamadım. Program bitince hocanın yanına yaklaştım: "Hocam ben gazeteciyim, anlattıklarınızdan hiçbir şey anlamadım. Bana haber değeri olan bir şey söylemelisiniz," dedim.

Zarifçe gülümsedi: "Tabii anlamazsın, ben lisans öğrencilerine hitap ettim," dedi. Israr ettim; "Buradan eli boş dönemem, benimle söyleşi yapmak zorundasınız." Bu kararlılığım hoşuna gitti: "Sevdim seni evlat, sor bakalım," dedi.

Sordum. Bana 1990 yılında, Kocaeli’de yakın bir gelecekte çok büyük bir deprem yaşanacağını tane tane anlattı. Yüz yıllık periyotları, fay hatlarının hareketlerini dizdi önüme. Şok olmuştum. Sözlerini bitirirken de uyardı: "Bak evladım, başımı derde sokma, dikkatli yaz. Bu ülkede beni deli ilan ederler." Haber, Günaydın Gazetesi’nin Marmara ilavesinde yayımlandı.

İşte o felaket gecesinde, tam 9 yıl önce dinlediğim o hocanın soğukkanlılıkla anlattığı hayatta kalma öğütlerini harfiyen uyguladım. Binayı derhal tahliye ettim. Fotoğraf makinemi alıp, ilk sarsıntıda yerle bir olacağı iddia edilen Yahya Kaptan Mahallesi’ne koştum. Yolda bir aracın radyosundan, iki yıl önce kaybettiğimiz arkadaşımız Asım Yağız’ın canlı yayın sesini duydum; tablo korkunçtu.

Aradan yıllar geçti. Körfez Belediyesi Basın Yayın Birimi’nde çalışıyordum. Sevgili meslek büyüğüm Ataner Yüce vasıtasıyla tanışıp sohbet ettiğim Oğuz Haksever’in de katılımıyla bir deprem paneli düzenledik. Salonda o profesörü gördüm. Yanına gittim: "Hocam beni hatırladınız mı?" diye sordum. Yüzüme baktı, "Nereden öğrencimsin?" dedi.

1990 yılındaki o söyleşiyi hatırlattım. O kısa boyuyla tebessüm ederek kulağımı tuttu: "Ben sana dikkatli yaz, beni deli ilan ederler demedim mi?" dedi ve güldü.

O kişi kimdi biliyor musunuz, 1990’da Kocaeli’yi uyaran, yıllar sonra ise tüm Türkiye’nin sevgilisi olan o bilim insanı Prof. Dr. Ahmet Mete Işıkara’dan, yani namıdiğer "Deprem Dede"den başkası değildi.

Her 17 Ağustos yıldönümünde aynı temenniyle yüzleşiyoruz: Umarım artık felaketler kapımızı çalmadan önce bilim insanlarına kulak vermeyi öğrenmişizdir.

Yorum yaz

Yorumu gönder

UYARI: Bu içeriğe yorum yazarak Topluluk Kuralları'nı kabul etmiş bulunuyor ve bu alana yaptığınız yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan tüm yorumlardan site yönetimi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

YORUMLAR

• Toplam 1 yorum

Cerrah'lı 23:35 - 16 Ağustos 2026

Bütün güzel temennilerize iştrâk etmekle birlikte ilmin ve bilimin ışığında hareket edilip gerekli bütün derslerin toplum olarak hiç bir kaypaklığa mahal verilmeden kanun uygulanmasını arzu ediyoruz

0 Beğendim

0 Beğenmedim