Turgay Şahbenderoğlu

tsahbenderoglu@gmail.com

Yazarın tüm yazıları

17 Ağustos İzmit Depremi – 27. Yılında Hatırlamak ve Hesaplaşmak

Saat 03.02… İzmit’in kalbi, Marmara’nın damarları bir anda paramparça oldu.

 17 Ağustos 1999, yalnızca bir deprem değil; bir ülkenin hafızasına kazınan en büyük travmalardan biri oldu. Binlerce can kayboldu, yüzbinlerce insan evsiz kaldı.

O gece, “ev” kavramı güvenin değil, korkunun sembolüne dönüştü.

• Kayıplar: Her evde bir eksiklik, her sokakta bir sessizlik kaldı.
• Dayanışma: Enkaz başında birbirine sarılan yabancılar kardeş oldu.
• Göç hareketleri: İzmit’ten ayrılan binlerce aile, demografiyi ve kent kültürünü değiştirdi.

Deprem yalnızca doğanın değil, ihmallerin de gerçeğiydi.

• İhmaller: Çürük binalar, denetimsiz yapılar, göz ardı edilen raporlar…
• Yargı süreçleri: Müteahhitler ve belediyeler sorgulandı, ama adaletin tam sağlanıp sağlanmadığı hâlâ tartışmalı.
• Deprem hukuku: 1999 sonrası mevzuat değişiklikleriyle yapı denetim sistemi güçlendirildi.

Deprem, şehirlerin nasıl inşa edilmesi gerektiğini yeniden düşündürdü.

• Yapı denetimi: Güvenli yapılaşma için yeni mekanizmalar getirildi.
• Kentsel dönüşüm: Riskli binalar yıkıldı, yeni yapılar yükseldi.
• Kent hafızası: Yıkılan mahallelerin yerine gelen yeni yapılar, geçmişi unutturmaya çalışsa da hafızayı silemedi.

Deprem, yalnızca taş ve betonu değil; insanların ruhunu da yıktı.

Çocuklar annelerinin kucağında korkuyla titrerken, babalar çaresizlik içinde gökyüzüne baktı. Bugün hâlâ İzmit’in sokaklarında yürürken o sessizlik hissedilir.

Her yeni bina, her parkta oynayan çocuk, aynı soruyu hatırlatır: “Ya yine olursa?”

• Uluslararası yardımlar: Dünyanın dört bir yanından gelen destek, Türkiye’nin acısını paylaşan bir insanlık dayanışmasıydı.
• Medya yansımaları: O gece televizyon ekranları, enkaz başında gözyaşlarını ve çaresizliği tüm ülkeye taşıdı.

17 Ağustos, bir tarih değil; bir yara, bir ders, bir uyarıdır. 27 yıl sonra hâlâ aynı sorularla yüzleşiyoruz:

• “Hazır mıyız?”
• “Adalet sağlandı mı?”
• “Kentlerimiz güvenli mi?”

Bu soruların cevabı, yalnızca geçmişi anmakla değil; geleceği inşa etmekle verilebilir.

 İzmit’in ve Türkiye’nin hafızasında bu yara kapanmaz; ama ders alınırsa, yeni yaraların önüne geçilebilir.

Unutmadık, unutturmayacağız.

Yorum yaz

Yorumu gönder

UYARI: Bu içeriğe yorum yazarak Topluluk Kuralları'nı kabul etmiş bulunuyor ve bu alana yaptığınız yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan tüm yorumlardan site yönetimi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.