Turgay Şahbenderoğlu

tsahbenderoglu@gmail.com

Yazarın tüm yazıları

Kocaeli Şehir Hastanesi

Kocaeli Şehir Hastanesi, açılışından bu yana bölgenin sağlık sisteminde bir “çığır” olarak sunuluyor.

Ancak bu çığırın ardında, vatandaşın günlük yaşamında karşılaştığı sorunlar ve kamu kaynaklarının tartışmalı kullanımı yatıyor.

 Şehir hastaneleri modeli, Türkiye’de sağlık hizmetlerinin özelleştirme mantığıyla yeniden kurgulanmasının en somut örneği.

Kocaeli’deki uygulama ise bu modelin tüm çelişkilerini gözler önüne seriyor.

Tramvay var ama ulaşım ve erişim zor

Hastanenin konumu, İzmit merkezine ve çevre ilçelere uzaklığıyla dikkat çekiyor.

Vatandaşın en temel ihtiyacı olan “hızlı erişim” burada göz ardı edilmiş durumda.

 Toplu taşıma bağlantısı tramvay var lakin yetersiz, Kuruçeşme- Hastane arası hat var. Yahya Kaptan gibi toplu konutların olduğu bölgeden direkt ulaşım yok.

Özel araçla ulaşım ise trafik ve otopark sorunları nedeniyle ayrı bir sıkıntı.

Sağlık hizmeti mekansal erişimle başlar; ancak Kocaeli Şehir Hastanesi, daha ilk adımda bu kritere cevap veremiyor.

Kamu Kaynaklarının Kullanımı

Şehir hastaneleri kamu-özel işbirliği modeliyle inşa ediliyor.

Bu modelde devlet, uzun yıllar boyunca kira ve hizmet bedeli ödemek zorunda kalıyor.

Yani vatandaşın vergileri, özel şirketlerin garantili gelirine dönüşüyor. Kocaeli örneğinde de bu yük, yerel halkın sırtına bindirilmiş durumda. Hastanenin ihtişamlı mimarisi, aslında kamu bütçesinden sürekli akan bir maliyetin sembolü.

Sağlık Çalışanlarının Durumu

Hastanenin büyüklüğü ve işletme modeli, sağlık çalışanlarının iş yükünü artırıyor.

Polikliniklerde randevu yoğunluğu, hemşirelerin ve doktorların üzerindeki baskıyı katlıyor.

“Modern tesis” söylemi, içerideki insan kaynağının tükenmişliğini gizleyemiyor.

Sağlık hizmetinin kalitesi, yalnızca bina büyüklüğüyle değil, çalışanların koşullarıyla ölçülür.

Yerel Sağlık Ekosistemine Etkisi

Kocaeli’deki mevcut devlet hastaneleri ve eğitim araştırma kurumları, şehir hastanesinin gölgesinde bırakıldı.

Kaynaklar tek bir devasa yapıya yönlendirilirken, ilçelerdeki küçük ama kritik sağlık merkezleri ihmal edildi.

Bu durum, sağlık hizmetinin yerelleşmesi yerine merkezileşmesine yol açıyor.

Oysa vatandaşın ihtiyacı, mahallesine yakın, erişilebilir ve sürdürülebilir sağlık hizmetidir.

Sosyolojik Boyut

Şehir hastanesi modeli, sağlık hizmetini bir “ticari işletme” mantığıyla sunuyor.

Vatandaş, kendisine sunulan hizmetin arkasında kamu yararı değil, şirket çıkarı olduğunu hissettiğinde güven duygusu zedeleniyor. Kocaeli’deki hastane, bu güven krizinin somut örneği.

Sağlık, piyasa mantığına terk edilemeyecek kadar temel bir haktır

Kocaeli Şehir Hastanesi, modern mimarisi ve devasa kapasitesiyle övülse de, gerçekte vatandaşın günlük yaşamında erişim zorlukları, kamu bütçesine yüklenen maliyetler ve sağlık çalışanlarının tükenmişliğiyle anılıyor.

Bu tablo, şehir hastaneleri modelinin Türkiye’deki en büyük açmazını ortaya koyuyor:

Sağlık hizmeti, gösterişli binalarla değil, erişilebilirlik, sürdürülebilirlik ve kamu yararıyla ölçülür.

Kocaeli örneği, bu ölçütlerin nasıl göz ardı edildiğini açıkça gösteriyor.

Kalın sağlıcakla sevgili okurlarım.

Yorum yaz

Yorumu gönder

UYARI: Bu içeriğe yorum yazarak Topluluk Kuralları'nı kabul etmiş bulunuyor ve bu alana yaptığınız yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan tüm yorumlardan site yönetimi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.